Bij deze wil ik graag een woord van dank richten aan al mijn cliënten.
Toen ik in 2015 mijn zelfstandige praktijk startte, voelde ik me vaak onzeker:
‘Zal ik mijn cliënten wel kunnen bieden wat ze nodig hebben? Sta ik zelf wel al ver genoeg in mijn proces om anderen te kunnen begeleiden?’
Na het geven van mijn eerste mindfulnesstrainingen (individueel en aan kleine groepjes) deed het me goed om eerlijke, soms onversneden, maar gelukkig grotendeels warme feedback van mijn deelnemers te mogen ontvangen. Omdat ik getuige mocht zijn van hun groeiproces, hun worstelingen en hun kleine of grote overwinningen op zichzelf, begon ik in te zien dat mijn eigen kwetsbaarheid ook mijn kracht was in het ondersteunen van anderen. Ik leerde dat ik vertrouwen mocht hebben in de stappen – soms heel klein en voorzichtig, soms spectaculair, soms met momenten van terugval – die mijn cliënten onder mijn begeleiding zouden zetten.
Ik ging samen met hen op weg, bouwde stap voor stap een vertrouwensband met hen op, ging aan de slag met zowel de draken als de schatten in hun binnenste, op zoek naar hun potentieel in vaak uitdagende omstandigheden. Na een tijdje aan hun zijde te hebben gewandeld, konden ze, met nieuwe vaardigheden en inzichten op zak, hun levenspad verder bewandelen op eigen kracht, altijd met de mogelijkheid om terug bij me aan te kloppen indien nodig.
In die eerste jaren durfde ik niet afwijken van het gestandaardiseerde 8-wekenprogramma MBSR/MBCT. Wetenschappers hadden dit programma immers bedacht en onderzoek had aangetoond dat dit programma een positieve invloed had op de levenskwaliteit van mensen.
Gaandeweg ontwikkelde ik, op vraag van cliënten naar trainingen van kortere duur, drie trainingen met mindfulness als basis en elk een eigen thema (omgaan met stress; omgaan met chronische pijn; mindfulness als weg naar zelfcompassie ).
Uit de feedback-formulieren van cliënten leerde ik dat sommige mensen vooral veel baat hadden bij de meditaties. Anderen lieten zich graag inspireren door de symbolische verhalen tijdens de sessies. Sommigen gaven te kennen vooral veel gehad te hebben aan de gesprekken. Voor nog anderen waren vooral de educatieve schema’s in verband met het omgaan met de innerlijke criticus, communicatie, stellen van grenzen, stress,… een echte eye-opener. En voor velen was het een combinatie van al het vorige.
Uit de feedback van mijn cliënten leerde ik dat iedereen wel iets meeneemt uit een training en dat mensen vooral zélf in staat zijn om te kiezen welke elementen uit een training ze willen integreren in hun leven en hoe.
Gaandeweg durfde ik meer en meer het vaste stramien van de mindfulnesstrainingen loslaten en waagde ik me met een bang hart aan consultaties waarbij ik minder houvast en structuur had dan bij een volledig op voorhand uitgewerkte training. Het was zeker zoeken in het begin, maar soms is het pas door iets daadwerkelijk te doen dat je jezelf de kans geeft erin te groeien.
Mijn cliënten hebben me doen inzien waar mijn verantwoordelijkheid voor hun proces eindigt en waar hun eigen verantwoordelijkheid begint. Ze hebben me geleerd hen niet te veel uit handen te nemen zodat ze uitgedaagd worden het heft in eigen handen te nemen om stappen te zetten naar verandering.
Ik ben ontzettend dankbaar dat mijn cliënten:
- tussen de sessies door verder aan de slag gaan met de hier verworven inzichten
- zelf tot nieuwe inzichten komen omdat er een proces in gang werd gezet
- hun gedrag en manier van communiceren beginnen aan te passen
- meer grenzen stellen en beter voor zichzelf zorgen
- Enz
Het doet me zoveel plezier hen te zien groeien en openbloeien. En ja, soms gaat dat gepaard met terugvallen. Of ze krijgen te maken met tegenkantingen uit hun omgeving, onverwachte tegenslagen, onredelijke eisen van anderen,… En dan zie ik hen soms spartelen en kopje ondergaan. Soms duurt dat even, soms hebben ze meer tijd nodig om weer boven water komen. Omdat ik zelf weet hoe het voelt om kopje onder te gaan, kan ik mijn cliënten aanmoedigen om het niet op te geven. Ik reik hen telkens opnieuw de hand in het volle vertrouwen dat zij de kracht in zichzelf terug zullen vinden en dat mijn onvoorwaardelijke steun, vrij van oordelen, daarin een hulpbron kan zijn.
Het liep niet altijd over rozen. Sommige cliënten daagden me uit om meer op mijn strepen te gaan staan, om in te zien dat meditatie niet voor iedereen is weggelegd, om bepaalde uitlatingen niet op mezelf te betrekken,… Of soms was het in een eerste sessie al duidelijk dat er geen klik was en dat de cliënt op zoek moest naar een betere match. Het heeft me doen beseffen dat ik de slaagkans van een therapeutisch proces verhoogde door mijn doelgroep heel strikt af te bakenen. Al deze ervaringen hebben bijgedragen aan mijn eigen leerproces dat nooit eindigt.
Bedankt aan al mijn cliënten voor hun inzet, hun wijsheid, de spiegels die ze me soms voorhouden, hun evolutie. En bovenal dank voor het vertrouwen.
Copyright: Aline Serverius. Dit bericht kwam tot stand zonder hulp van AI.